İsmin Ne Dedi Söyleyiverdim, Vecide… Vecide…

image

Filmin Künyesi:

VECİDE | WADJDA | Yönetmen: Haifaa Al Mansour / Oyuncular: Reem Abdullah, Waad Mohammed, Abdullrahman Al Gohani, Ahd, Sultan Al Assaf / Suudi Arabistan-Almanya / 2012 / 35 mm / Renkli / 97´

Filmimiz Suudi Arabistan’da geçiyor. Kahramanımız 10 yaşındaki sevimli bir kız olan Vecide. Vecide, Suudi Arabistan’da kadın olmanın sıkıntılarını daha o yaştayken yaşamaya başlayan biri.  Kendisine biçilen roller ve sürekli uymak zorunda olduğu kurallar var.

Vecide aslında bu prangalı hayatta farklı olmak isteyen bir kız. En büyük isteği bir bisiklete sahip olmak. Bu çok masum bir istek ama maalesef Suudi Arabistan’da kızların bisiklete binmeleri yasaklı olan şeylerden biri.  Maazallah bisiklet kullanırken kızların başlarına bir kaza gelebilir ( bekâretlerini kaybetmek gibi ).  Vecide anne ve babasıyla tipik bir çekirdek ailedir. Babası eşini ve çocuğunu seviyor ama bir erkek çocuğa sahip olmaması kendi ailesi tarafından bir baskı unsuru oluşturuyor.

Vecide evlerinin yakınındaki bir dükkâna gelen yeşil bisiklete ilk görüşte vurulur.  Para biriktirmeye çok önceden başlamıştır hazırladığı bileklikleri satarak ama bu yol ile bisiklet parasını biriktirebilmesi çok mümkün gözükmüyordur. Annesinden bisiklet konusunda yardım ister ama olumsuz cevap alır. Annenin bu arada kocasını elinden kaçırma endişesi de giderek artmaktadır. Garip gelecek ama Vecide’nin en yakın arkadaşı komşularının çocuğu Abdullah’tır.  Tahmin edeceğiniz gibi Abdullah farklı bir okula gidiyordur ve tabii ki bir bisikleti vardır. Vecide’nin okulunda bir yarışma duyurusu olur: “En güzel Kuran okuma” yarışması. Vecide bu yarışmayı bir fırsat olarak görür çünkü büyük ödül bisikleti alabilmek için yeter de artar.

Vecide bir yandan harıl harıl yarışmaya hazırlanırken bir yandan da anne babası arasındaki problemlere tanık olmaktadır. Yarışma günü gelir ve Vecide kazanır. Artık bisiklete kavuşmaya çok az kalmıştır.  Okul müdiresinin ödülü ne yapacağı sorusuna bisiklet alacağım demesi ile umutları daha yeşermeden solar. Bu cevap sonrasında ödülün Filistin’e yardım olarak gönderilmesinin en hayırlı yol olacağına karar verilir.

Vecide ne yazık ki başladığı noktaya geri dönmüştür. Tam da bu olayın üstüne bir de babasının başka bir kadınla evlendiğini öğrenmesi hem annesini hem de onu derinden yaralar.  Ama annesinin umutları tekrar yeşertecek bir sürprizi vardır Vecide için. Çok beğendiği o yeşil bisiklet artık onundur.  Abdullah ile beraber gelecek yarınlara doğru sokaklarda pedal çevirirlerken filmimiz de sona erer.

Bu film Suudi Arabistan’da bir kadın yönetmen tarafından çekilen ilk uzun metrajlı film. O nedenle sırf bu nedenle tüm ekibi tebrik ediyorum.  Yönetmen Haifaa Al-Mansour’un bu filmi bir ilk film olarak bence başarılı olmuş. Film sırasında Suudi Arabistan’da kadın olmanın zorlukları ile ilgili pek çok örneğe rastlıyoruz. Vecide rolündeki Waad Mohammed çok başarılı bir performans sergilemiş.  Kim bilir belki de Vecide Suudi Arabistan’da bir çeşit “Ayşecik” serisine dönüşüverir ilerde.

Sinema Tutkum Üzerine

Bu ilk yazımı sinema tutkum ile ilgili hikayeme ayırdım. Sinema ile aslında çok küçük yaşlardan itibaren tanıştım. İlk tanışmam benim sinema tutkumda ve hayatımda önemli bir role sahip olan Kemal Sunal filmleri ile oldu.  90’ların ikinci yarısıydı. Hemen her gün Kemal Sunal’ın bir filmi televizyonda gösteriliyordu. Üstelik sadece akşamları da değil gündüz saatlerinde de oluyordu. Bir yandan derslerimi yaparken bir yandan da Kemal Sunal filmlerini izliyor ve daha sonradan sürekli zihnimde yer edinecek repliklere ilk kahkahalarımı atıyordum.

image

Açıkçası üniversite yıllarına kadar Kemal Sunal’lı ve Ertem Eğilmez önderliğinde hazırlanmış filmler dışında diğer filmlerle pek ilişkim olmamıştı. Yabancı filmlerden ise çok az film seyretmiştim. Üniversite yıllarında ise yabancı filmlerle daha haşır neşir oldum ve sinema ile ilgili hep daha çok merak ettim. Sinema ile ilgili kitaplar, yazılar okumaya başladım ve sanat filmlerine ve kült yönetmenlerin filmlerine karşı daha fazla ilgi duymaya başladım. Aslında bana çok garip geliyordu.  Bir yanım Kemal Sunal’lı filmleri hep seviyor diğer yanımsa daha sanatsal filmlere ilgi duyuyor. Bilemiyorum belki de bir zenginlik olabilir bu benim için.

Sinemaya olan tutkum aslında gün geçtikçe artıyor. Elimden geldiğince sinema ile ilgili yeni şeyler öğrenmeye, okumaya ve takip etmeye çalışıyorum.  Belki beğendiğim sinema eleştirmenlerinin film inceleme yazılarındaki o yoğun ve zengin içerik benim yazılarımda olmayacak. Ama en azından kendim için bir şeyler yazmaya çalışacağım. En kötü ileride bir hatıra olur benim için.

Yazıma benim için çok ayrı yerde duran iki insanın filmleri ile ilgili kareler ekledim. Kemal Sunal’ı hep sevmem ve rahmetle anmamı sağlayacak “100 Numaralı Adam” ve Nuri Bilge Ceylan’ın “Bir Zamanlar Anadolu’da” filmlerinden.

image