Yeni Kız Arkadaşım

image

Filmin Künyesi:

YENİ KIZ ARKADAŞIM | THE NEW GIRLFRIEND | UNE NOUVELLE AMIE | Yönetmen: François Ozon / Oyuncular: Romain Duris (David / Virginia), Anaïs Demoustier (Claire), Raphaël Personnaz (Gilles), Isild Le Besco (Laura) / Fransa / 2014 / Renkli/ 107´

Sinopsis:

Fransız sinemasının en maharetli yönetmenlerinden yönetmenlerinden biri olan François Ozon’un yazıp yönettiği film, emsaline pek sık rastlanmayacak cinsten bir aşk hikayesine ev sahipliği yapıyor. Çocukluklarından bu yana arkadaş olan iki kadının, Claire ve Lea’nın hikayesini ön plana alan filmde, iki yakın arkadaştan biri, ağrı bir hastalığa yakalanır ve ölmeden önce bebeğini en yakın arkadaşına emanet eder. Arkadaşıysa, bebeğine ve kocasına sahip çıkacağına dair söz verir. Anne ölür, arkadaşıysa verdiği sözü tutmak için arkadaşının evine kocasını ve bebeğini kontrol etmek için gider. Ancak eve vardığında onu büyük bir sürpriz beklemektedir. Başrollerini Anais Demounstrier ve Romain Duris’in paylaştığı film; Ozon’un sinemasını sevenleri ve kalıplaşmış aşk öyküsü sınırlarını ihlâl etmek isteyenleri tatmin edecek bir öyküye ev sahipliği yapıyor.

Not: Yukarıdaki paragraf Beyazperde sayfasından alınmıştır.

Artılar

  • Oyunculuklar başarılı.

Eksiler

  • Genel anlamda vasat bir film olarak değerlendirdim.
  • Hikayenin içerisindeki detaylara yeteri kadar eğilmemiş yönetmen.

Keşif

  • Ozon filmlerinde mekan seçimi ve kullanımı oldukça başarılı bu filmde de olduğu gibi.
  • Claire de aslında Laura’yı çok sevdiği için mi David Laura gibi giyinince ondan hoşlanıyor?

Öylesine

  • “Bu İkiliye Dikkat”
  • “Eşsiz Adam” 

Ölümsüz Aşk

image

Filmin Künyesi:

ÖLÜMSÜZ AŞK | THE AGE OF ADALINE | Yönetmen: Lee Toland Krieger / Oyuncular: Blake Lively (Adaline Bowman), Michiel Huisman (Ellis Jones), Harrison Ford (William Jones) / ABD / 2015 / Renkli/ 113´

Sinopsis:

Bir çağ değişirken doğmuş olan Adaline Bowman, geçirdiği bir kaza sonucu hiç yaşlanmamakla ‘ödüllendirilir’. 29 yaşında yaşlanmamaya başlar ve yıllar boyunca insanlardan mümkün olduğunca uzak, izole bir hayat sürmek zorunda kalır. Bu süreçte dünyanın sıradışı değişimine de tek başına tanık olur ve bunun zorluğunu tek başına atlatmayı başarır. Bu yalnızlık karizmatik Ellis Jones ile tanışına kadar sürer… Ellis Jones, Adaline’e hayatı gerçek anlamda yaşamanın nasıl bir his olduğunu hatırlatacak, bir adım daha ötesine geçerek gerçek aşkı yaşamasını sağlayacaktır. Adaline, genç adamın ailesiyle geçireceği bir hafta sonunda yine sırrının ifşa olması tehlikesini yaşayınca hayatını sonsuza dek değiştirecek bir karar verir…

Not: Yukarıdaki paragraf Beyazperde sayfasından alınmıştır.

Artılar

  • Blake Lively’nin oyunculuğu başarılı.

Eksiler

  • Hikaye örgüsü çok iyi kurulamamış.
  • Adaline ile annesi arasındaki ilişki geçişleri çok keskin olmuş.

Keşif

  • Genel anlamda vasat bir film olmuş.
  • Adaline ilk kaza ile yaşlılığı kaybediyor ikinci kaza ile yaşlılığı buluyor. Hafıza kaybını geri kazanma gibi bir şey.
  • Filmin sonunda Adaline saçındaki beyazı görünce seviniyor. Güzel bir fikir olmuş.

Öylesine

  • Ölümsüz aşklar var da, ölmeyen aşık var mı?

Aşk Zahmetli İştir

image

Filmin Künyesi:

AŞK ZAHMETLİ İŞTİR | ASHA JAOAR MAJHE| LABOUR OF LOVE | Yönetmen: Aditya Vikram Sengupta / Oyuncular: Ritwick Chakraborty (Erkek), Basabdutta Chatterjee (Kadın) / Hindistan / 2014 / Renkli / 84´

Sinopsis:

Birkaç yıl önce Hindistan’ı etkisi altına alan ve binlerce kişinin işsiz kalmasına neden olan ekonomik kriz, Aşk Zahmetli İştir’in çıkış noktası… Neredeyse tümüyle diyalogsuz geçen bu filmde, bir kadın ve erkeğin gündelik hayatından, adeta ritüele dönüşen detaylar izliyoruz. Günleri işe hazırlanmak, dinlenmeye çalışmak ve bir türlü göremedikleri ama özledikleri “birisi”ni düşünmekle geçiyor. Hayal ve gerçeğin iç içe geçtiği, tekrarlanan sahneleriyle neredeyse meditatif bir etkiye ulaşan, alışılmadık bir aşk filmi bu.

Not: Yukarıdaki paragraf İKSV sayfasından alınmıştır.

Artılar

  • Filmin adında geçen ve içinde de değinilen “aşk” en olumlu yanı.

Eksiler

  • Genel anlamda pek başarılı bir film olmamış.
  • Filmin diyalogsuzluktan beslenme niyeti iyi bir çıkış noktası olsa da pratikte güzel kullanılamamış.

Keşif

  • Film içerisindeki sefer tası kullanımı oldukça iyiydi.  Başka bir Hindistan filmi olan “Sefer Tası” (Yönetmen: Ritesh Batra) nı da akıllara getirdi.

Öylesine

  • Bulunamadı.

Japon Nişanlım

image

Filmin Künyesi:

JAPON NİŞANLIM | TOKYO FIANCÉE| TOKYO FIANCÉE | Yönetmen: Stefan Liberski / Oyuncular: Pauline Etienne (Amélie), Taichi İnoue (Rinri), Julie Lebreton (Christine), Alice De Lencquesaing (Yasmine) / Belçika / 2014 / Renkli / 100´

Sinopsis:

Belçikalı yazar Amélie Nothomb’un romanından sinemaya uyarlanan Japon Nişanlım, bir şehir ve bir aşk hakkında. Yazarın kendi ismini verdiği başkarakteri hayalperest Amélie, çocukluğunu geçirdiği Tokyo’ya dönmeye ve hayatını kazanmak için Fransızca dersleri vermeye karar veriyor. Japon Nişanlım, Amélie’nin ilk ve tek öğrencisi olan Ringi’yle romantik ilişkisini ve bir ülkeyi keşfetme hikâyesini anlatıyor. Yönetmen Liberski, filmin romanda da bol miktarda mevcut olan mizahı bolca kullandığını söylüyor.

Not: Yukarıdaki paragraf İKSV sayfasından alınmıştır.

Artılar

  • Film vasatın az üstü olarak değerlendirilebilir.
  • Pauline Etienne’nin oyunculuğu başarılı.
  • Dış ses kullanımı başarılı olmuş.

Eksiler

  • Film boyunca merak uyandırıcı unsur olarak kullanılan gizli cemiyetin Fransız fanatiklerinden oluşan bir grup/kulüp çıkması pek başarılı bir tercih olmamış.
  • Rinri’nin anne ve babası film içerisinde pekiyi konumlandırılamıyor.

Keşif

  • Amélie içindeki çocuksuluk ve hayat neşesi gibi renkli kıyafetler tercih ediyor.
  • Amélie ile Rinri arasındaki yakınlaşma sahneleri şiirsel ve dingindi.
  • Amélie’nin nişanlı olarak kalmasını artçı sarsıntı olarak değerlendirecek olursak yaşanan deprem felaketi sonrasında evlilik gerçekleşemiyor.
  • Filmin görsel dokusu uyumlu olmuş..

Öylesine

  • “Evlenmesek de Nişanlıyız”
  • “Nişanda keramet vardır”

Özgürlük Tepesi

image

Filmin Künyesi:

ÖZGÜRLÜK TEPESİ | JA-YU-EUI EON-DEOK| HILL OF FREEDOM | Yönetmen: Hong Sang-Soo / Oyuncular: Kase Ryo (Mori), Moon Sori (Youngsun), Seo Younghwa (Kwon), Kim Euisung (Sangwon), Youn Yuhjung (Juok) / Güney Kore / 2014 / Renkli / 66´

Sinopsis:

İlk gösterimi Venedik’te gerçekleşen yeni Hong Sang-soo filmi, mektuplar aracılığıyla anlatılan bir aşk hikâyesi. Sevdiği kadının peşinden Güney Kore’ye giden Japon dil öğretmeni Mori’nin yazdığı mektuplar bunlar. Aradığı kadını bulamayınca yeni insanlarla tanışan ama aşkına yaşadıklarını anlatmaktan, günlük gibi yazılmış mektuplar bırakmaktan vazgeçmeyen bir adamın öyküsü. Peki, kadın bu mektuplara nihayet ulaştığında artık çok geç mi olacak? Ya da anlatılanlar hangi sırayla gerçekleşti acaba? Özgürlük Tepesi sadece etkileyici bir aşk hikâyesi değil, aynı zamanda bellek ve zaman üzerine bir deneme.

Not: Yukarıdaki paragraf İKSV sayfasından alınmıştır.

Artılar

  • Mekanın kullanımı filme oldukça uygun olmuş.

Eksiler

  • Genel anlamda beğenmediğim bir film oldu.
  • Hikayede ve/veya anlatımda eksik olan bir şeyler var. Zamansal kaymalar senaryoda pek anlaşılır kılınmamış.

Keşif

  • “Zaman” üzerine yazılmış kitap ile ilgili yapılan sohbet güzeldi.

Öylesine

  • “Anayurt Misafirhanesi”

Birdman veya Cahilliğin Umulmayan Erdemi

image

Filmin Künyesi:

BIRDMAN VEYA CAHİLLİĞİN UMULMAYAN ERDEMİ | BIRDMAN: OR (THE UNEXPECTED VIRTUE OF IGNORANCE) | Yönetmen: Alejandro González Iñárritu / Oyuncular: Michael Keaton (Riggan Thomson), Zach Galifianakis (Brandon), Edward Norton (Mike Shiner), Andrea Riseborough (Laura), Amy Ryan (Sylvia), Emma Stone (Sam), Naomi Watts (Lesley), Lindsay Duncan (Tabitha) / ABD / 2014 / Renkli / 119´

Sinopsis:

Bir dönemin ‘Birdman’ adlı süper kahraman filmleri serisiyle ünlenen oyuncusu Riggan, Broadway’de kendi yönettiği ve başrolünde yer aldığı bir oyunun son hazırlıklarını yapmaktadır. Ancak provalar esnasında oyunculardan biri beklenmedik bir biçimde yaralanır ve yerinin acil olarak doldurulması gerekir. Lesley ve onun en yakın arkadaşı olan Jake’in önerisiyle bir zamanların gözde yıldızı olan Mike Shiner ile anlaşılır. Riggan sahneye çıkma hazırlıkları yaparken en başta Mike Shiner ardından ise oyuncu olan sevgilisi Laura, kişisel asistanlığını yürüten kızı Sam ve mükemmeliyetçi eski karısı Sylvia baş etmek durumunda kalır. Riggan kendine yeniden prestij kazandırmasını beklediği bu oyunu, beklentilerin aksine olumlu tepkiler kazanması için elinden geleni yapacaktır.

Not: Yukarıdaki paragraf Beyazperde sayfasından alınmıştır.

Artılar

  • Genel anlamda başarılı bir film.
  • Oyunculuklar oldukça başarılı. Özellikle de Michael Keaton ve Edward Norton.
  • Senaryo başarılı.

Eksiler

  • Hareketli kamera kullanımı zaman zaman rahatsız edici boyutlara ulaşıyor.
  • Film müzikleri pek başarılı değil.
  • Riggan’ın Birdman benliğini canlandıran dış ses çok itici.
  • Diyalogların belden aşağı bölümleri biraz abartılı olmuş.

Keşif

  • Riggan’ın tiyatro uyarlamasını yaptığı “What We Talk About When We Talk About Love” (Yazar: Raymond Carver) hikayesinde geçen kimi sahnelerin filmin içindeki gerçek hayatta da olduğunu görürüz.
    • Sargılar içindeki yaşlı çift / Riggan’ın filmin sonundaki sargılı hali
    • Oyunu sergileyenlerin normalde de sevgili olması
    • Oyunda rolü gereği hamile olan Laura’nın gerçekte de hamile olması
  • Filmde bahsi geçen ilginç bir tespit: “Aşk ile hayranlığı karıştırma”
  • Riggan ile tiyatro eleştirmeni kadının bardaki atışma sahnesi iyiydi.
  • Filmin sonunda burnunu yaralayan Riggan bir nevi Birdman maskesi takmış gibi oluyor.
  • Özellikle dış çekimlerde kameranın yüksekten çekim yapması şöhrete ve ihtişama yapılan bir tasvir gibiydi.
  • Filmin büyük çoğunluğunun tiyatro binası içinde geçmesi aklıma “Riley’nin Hayatı” (Yönetmen: Alain Resnais) filmini getirdi.
  • Şöhret ve gücü kaybetme/elinde bulundurma temaları açısından film “Yıldız Haritası” (Yönetmen: David Cronenberg) filmine yakın duruyor.
  • Riggan’ın menajeri hem siması hem de rolü gereği “Şark Bülbülü” (Yönetmen: Kartal Tibet) filminde Gazino Müdürünü canlandıran Levent Öktem’e pek benziyor.

Öylesine

  • “Riggan’ın Hayatı”
  • “Garip bir kuştu rolüm,
    Elimden uçtu ünüm”

Seni Seviyorum Rio

image

Filmin Künyesi:

SENİ SEVİYORUM RİO | RIO, I LOVE YOU | Yönetmen: Stephan Elliott, Fernando Meirelles, John Turturro, José Padilha, Paolo Sorrentino, Andrucha Waddington, Vicente Amorim, Guillermo Arriaga, Im Sang-soo, Nadine Labaki, Carlos Saldanha / Oyuncular: Harvey Keitel (O Ator), Vincent Cassel (Zé), Emily Mortimer (Dorothy), John Turturro (Homem) / Brezilya / 2014 / Renkli / 97´

Sinopsis:

‘Paris, Je t’Aime’ ve ‘New York, I Love You’ filmlerinden sonra seri Rio’da devam ediyor. ‘Seni Seviyorum Rio’ dünyanın dört bir yanından yıldızlarla dolu bir oyuncu kadrosu ile on yönetmenin Rio’ya aşık ya da Rio’da aşık olmanın hikayelerini anlatıyor. Rio’nun egzotik doğal güzelliklerini ve insan çeşitliliğini şehirde geçen farklı aşk hikayeleri üzerinden anlatan her bir kısa film, iki günlük sürede ve Rio’nun farklı mahallelerinde geçiyor. Rio’ya hiç gitmemiş birine şehri tanımışlık hissi veren filmin oyuncu kadrosunda Harvey Keitel, John Turturro, Nadine Labaki, Rodrigo Santoro, Ryan Kwanten, Vanessa Paradis ve Vincent Cassel gibi yıldızlar yer alıyor.

Not: Yukarıdaki paragraf Başka Sinema sayfasından alınmıştır.

Artılar

  • En beğendiğim kısa film “Texas” (Yönetmen: Guillermo Arriaga) oldu.
  • Güldürü öğeleri filmde yer yer başarılı kullanılmış.

Eksiler

  • Genel anlamda vasat bir film olmuş.
  • Filmdeki bölümlendirmelerde yapılan iç içe geçişler zaman zaman anlaşılırlığı sekteye uğratmış.

Keşif

  • Evli bir çiftle ilgili geçen “Quando não há Mais Amor”  (Yönetmen: John Turturro) kısa filmindeki müzikler iyiydi.
  • Hz. İsa’dan telefon bekleyen çocuğun olduğu “O Milagre” (Yönetmen: Nadine Labaki) isimli kısa film eğlenceliydi.

Öylesine

  • Bulunamadı.

Dolunay

image

Filmin Künyesi:

DOLUNAY | Yönetmen: Şahin Kaygun / Oyuncular: Macit Koper (Ömer), Aslı Altan (Biriçim), Kenan Bal (Biriçim’in Kocası) / Türkiye / 1987 / Renkli / 100´

Sinopsis:

Biriçim, severek evlendiği kocasıyla bir türlü mutluluğa ulaşamamıştır. İçinde bulunduğu depresyon nedeniyle resme olan aşkından bile uzaklaşmaktadır. Kendisinin dahi ne aradığını bilemeyen Biriçim’in hayatı,evlerine gelen bir konukla değişir. Geçmişinden gelen bir portre misali bu konuk, kaybolmuş anılarını tekrar canlandıracak ve Biriçim’i sonu belli olmayan bir tutkuya sürükleyecektir. Varoluşçu bir sorunsalı irdeleyen “Dolunay”, kapalı bir alanda, bireysel krizler, boşluklar ve taşıdığı tuhaf melankoliyle 80’ler sinemasının iyi bir temsilidir de. Cannes Film Festivali’nde Semaine de la Critique seçkisine dahil edilen film için eleştirmen Alain Bellet “Egzotizm ve iyi duygularla yüklü folklorik Türkiye, sahneyi terk ediyor” diyerek yabancıların etnik susuzluklarını bileyen yönetmenlerden sonra Kaygun’un filminin salt var olma sorununu görkemli bir şekilde ele aldığını ekler.

Not: Yukarıdaki paragraf İstanbul Modern’in sayfasından alınmıştır.

Artılar

  • Filmi genel anlamda beğendim.
  • Senaryodaki edebi yönü başarılı buldum.
  • Macit Koper ve Aslı Altan oldukça iyi bir performans sergilemişler.

Eksiler

  • Biriçim’in geçmişine dair gördüğümüz sahnelerde Dayısı ile hiç konuşmuyor olması pekiyi ifade edilemiyor.
  • Biriçim ile Ömer arasındaki yakınlaşma çok çabuk verilmiş filmde.

Keşif

  • Biriçim sanki en iyi resmini yaptıktan sonra tıkanan bir karakter gibi geldi bana. Tıpkı “Muhteşem Güzellik” (Yönetmen: Paolo Sorrentino) filmindeki Jep Gamberdella’nın (Toni Servillo) büyük övgüler alan ilk romanı sonrası tıkanma yaşaması gibi.
  • Biriçim bana Michelangelo Antonioni’nin filmlerinde Monica Vitti’nin hayat verdiği karakterleri hatırlattı.
  • Biriçim ile Ömer arasındaki yakınlaşmalar oldukça şiirsel ve romantikti.
  • Biriçim’in, Ömer ile olan kimi sahnelerde çok benzediği Dayısı ile olan anılarına ilişkin yapılan sahne geçişleri güzeldi.
  • Biriçim’deki ruhsal bunalım durumu bana biraz “Aynanın İçinden” (Yönetmen: Ingmar Bergman) filmindeki Karin (Harriet Andersson) karakterini anımsattı.

Öylesine

  • “Biriçim Güzellik”
  • “Tuvalin İçinden”
  • Ömer biriçim(de) gidiverdi.

Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku

image

Filmin Künyesi:

FAKAT MÜZEYYEN BU DERİN BİR TUTKU | Yönetmen: Çiğdem Vitrinel / Oyuncular: Erdal Beşikçioğlu (Arif), Sezin Akbaşoğulları (Müzeyyen), Erdinç Gülener (Poyraz), Ege Aydan, Hare Sürel, Harun Tekin / Türkiye / 2014 / Renkli / 107´

Sinopsis:

Kendi deyimiyle, “henüz hiçbir kitabı yayınlanmamış yazar” Arif tam da kadınları ve aşkı anlamaya çalıştığı bir sırada Müzeyyen’e rastlar. Arif kadınların kendisinden hep bir şeyler beklemesinden bıkmıştır, Fakat Müzeyyen çoktan kendi hayatını kurmuştur… Arif’e göre, kadınlar kendilerinden söz etmeyi severler, Fakat Müzeyyen hep Arif’i konuşturur… Müzeyyen saçlarını kendisi keser, iyi bir kadın olmak istemez, konuşurken gözlerini kaçırmaz… Bir yandan kitabını bitirmeye çalışan Arif bir yandan da Müzeyyen’in gizemli ve tutkulu dünyasında dolaşır. Sonunda Müzeyyen Arif’e büyük acılar ve bu acıların içinde de aradığı cevapların bazılarını verecektir.

Artılar

  • Genel anlamda izlemeye değer bir film olmuş.
  • Sezin Akbaşoğulları çok başarılı ve hoş bu filmde.
  • Filmin final sahnesi pek güzel ve romantik.
  • Diyaloglar edebi açıdan güçlü. Bunda ilham alınan İlhami Algör’ün aynı isimli romanının da katkısı büyük elbet.

Eksiler

  • Filmde bana biraz tempo ve sürükleyicilik sorunu var gibi geldi, dikkatli bakılmadığında pek fark edilmese de.
  • Poyraz’ın farklı yönde estiğini anladığımız Gay Bar sahnesi filmde biraz eğreti ve amaçsız durmuş.

Keşif

  • Kahvede Arif’in hikayeye başlama tarzı “Adı Vasfiye” (Yönetmen: Atıf Yılmaz) filmini getiriverdi aklıma.
  • Müzeyyen’deki gizemli hal bana “Gizemli Kadın” (Yönetmen: Pawel Pawlikowski) filmini hatırlattı. O filmde de başroldeki erkek oyuncu bir yazardı bu filmde olduğu gibi.
  • İstanbul Film Festivali Direktörü Azize Tan da kısa bir rolde çıkıveriyor karşımıza.
  • Derya Alabora hiç tam ışık altında çekilmiş bir sahnede yer almamasına rağmen her zamanki gibi çok başarılı.
  • Arif’in belki de gördüğü bir imgenin peşinden gitmesi ve onun izini sürmesi gibi noktalar nedense “Lizbon’a Gece Treni” (Yönetmen: Bille August) filmini çağrıştırdı bana.

Öylesine

  • “Bekle Dedim Tutkuya”
  • “Adı Arif”

Nergis Hanım

image

Filmin Künyesi:

NERGİS HANIM | Yönetmen:  Görkem Şarkan / Oyuncular:  Zerrin Sümer (Nergis), Settar Tanrıöğen (Ekrem), Begüm Akkaya (Bahar), Faruk Barman (Gökhan) / Türkiye / 2013 / Renkli / 87´

Sinopsis:

Orta yaşlı Ekrem, Alzheimer hastası annesine bakmak zorundadır. Adını bile hatırlayamayan annesinin bakımını üstlenebilmek için açık denizlere yelken açma hayalini bir kenara bırakmıştır. Azıcık parayla yaşadıkları bu küçük eski evde geçen her gün birbirinin aynısıdır. Nergis her yere işer, yemeği çöpe atar. Bıkmış usanmış Ekrem de annesiyle bu pis kokan eski eve hapsolmuştur. Annesinin evden kaçmasına mani olmak için evin tüm kapıları ve pencerelerini kilitleyen Ekrem, kaderini kabul etmiş gibidir. Ta ki Nergis sabrını taşırana dek…

Artılar

  • Oyunculuklar çok başarılı.
  • Tek bir mekanda geçmesine rağmen sonuna kadar odak noktasını kaybetmeyen bir film olmuş.

Eksiler

  • Film içerisinde ana iki karakterin dönüşümü ile ilgili bir sıkıntı var sanki. Nergis Hanım ya da Ekrem film boyunca aslında herhangi bir dönüşüme uğramıyorlar gibi geldi bana.
  • Nergis Hanım’ın parayı kağıt sanıp kestiği sırada Ekrem’in mutfakta uzunca bir süre anahtarı aramakla meşgul olması bana biraz doğal olmayan planlı bir hareket gibi geldi.

Keşif

  • Aynı sinema ustalığında ya da derinliğinde olmasa da film bana Michael Haneke’nin “Aşk” filmini hatırlattı. Özellikle de biri sağlıklı diğeri hasta iki kişinin bir ev içerisinde yaşadıkları deneyimleme açısından.
  • Gökhan ve Bahar’ın eve ziyarete geldikleri sahnede geçen diyaloglar o kadar hayattan ve gerçekçi ki.
  • Gökhan karakterinin verdiği tepkilerde ve sergilediği davranışlarda kendimi buldum diyebilirim.
  • Filmin başında Nergis Hanım’ın radyoda dinlediği şarkıda geçen “Bir senaryo içinde kendi yazdığımızı yaşıyoruz” sözleri oldukça manidar. Tam aklımda tutamadım ama şarkı sözleri buna benzerdi diye hatırlıyorum.
  • Ekrem’in duvardaki tekne resmi üzerinden Gökhan ile yaptığı sohbet bölümü çok iyiydi.
  • Evin içindeki eşyalarda, objelerde bir Alzheimer durumu söz konusu sanki. Salonun duvarındaki saat durmuş, Ekrem’in odasındaki takvim yaprakları hiç koparılmamış, evin duvarları çürümeye başlamış…
  • Film içerisindeki diyaloglardan Nergis Hanım ve ailesi ile ilgili çatlaklardan adım adım haberdar oluyoruz.

Öylesine

  • “Hayallerim, Annem ve Ölüm”
  • O değil de Ekrem’in odasındaki duvar askısı hoşuma gitti 🙂