Güven

Güven filminde Ali (Bülent Çolak) ve Meryem (Gözde Çığacı)

Güven filmi ile ilgili künye, sinopsis ve değerlendirmeler aşağıdaki gibidir.

Filmin Künyesi:

GÜVEN | TRUST | Yönetmen: Sefa Öztürk / Senarist: Sefa Öztürk / Oyuncular: Bülent Çolak (Ali), Gözde Cığacı (Meryem), Serkan Keskin (Komiser), Ahmet Kaynak (Ferit), Feride Çetin (Esra), Sabriye Kara (Münevver, Komşu) / Türkiye / 2017 / Renkli / 98´ 

Sinopsis:

Ali ve Meryem’den oluşan aile, görünüşte sıradan bir ailedir. Meryem’in evlenmeden önce aşık olduğu Ferit’ten bir çocuğu vardır. Ali’nin ikisini de bağrına basmasıyla gerçek bir aile olurlar. Fakat aradan geçen onca yılın ardından Ferit’in dönmesi tüm dengeleri değiştirir. Ali, Ferit’in gelişi ile karısını bir güven sınavına sokar. Genç kadın kendisini büyük bir ikilemin içerisinde bulur. Meryem, minnet duygusu ile aşk acısı arasında sıkışıp kalırken, Ali’nin kendine olan güveni sarsılmaya başlar. Tam da bu sırada Ferit’in öldürülmesi işleri içinden çıkılmaz bir hale sokar. Ferit’in öldürülmesi ile Ali ve Meryem arasındaki güvensizlik iyice artar. Birbirlerinden şüphelenen Ali ve Meryem polis sorgusuna maruz kalınca çareyi yine birbirlerine sığınmakta bulurlar.

Not: Yukarıdaki paragraf Beyazperde sayfasından alınmıştır.

Öylesine

  • Filmi genel anlamda vasat buldum.
  • Filmin başlangıcında kamera gökyüzünden yavaş yavaş Ali ile Meryem’in evine doğru yaklaşır. Filmin sonunda ise yavaş yavaş evden gökyüzüne yaklaşır.
  • Filmin başlarında evdeki bir sahnede Ali ile Meryem Ferit’in şehre geri dönüşü ile ilgili konuşurlar. Sonrasında Meryem görüntüden çıkarken sehpadaki fotoğraf çerçevesi devrilir. Bu durum ileride yaşanacaklara dair bir işaret olarak okunabilir.
  • Güven kelimesi diyaloglarda biraz fazla tekrar edilmiş.
  • Filmin emniyet/karakol sahneleri çok başarılı olmamış.
  • Efsanevi dizi “Bizimkiler”in “Koş Sevim” karakterine hayat veren Sabriye Kara’yı filmde görmek güzeldi.
  • Diyaloglarda argo kullanımı biraz fazlaca olmuş. Öte yandan “argo” kullanım biçimi Yeşim Ustaoğlu filmlerini özellikle atmosfer olarak da “Araf” çalışmasını hatırlatır. “Araf” filmi de Zonguldak’a benzer bir coğrafyada Karabük’te geçer.
  • Filmin iki erkek ve bir kadın arasında geçen gönül hikayesi “Yük” (Yönetmen: Erden Kıral) filmini hatırlatır. Bu filmle ilgili Öylecine Bir Aşk sayfasındaki yazıya buradan erişebilirsiniz.
  • Filmin konusunda yer alan define/hazine bulma teması “Hazine” (Yönetmen: Corneliu Porumboiu) filmini hatırlatır.  Bu filmle ilgili Öylecine Bir Aşk sayfasındaki yazıya buradan erişebilirsiniz.
  • Meryem ile Münevver arasındaki komşuluk/dostluk “Aydede” (Yönetmen: Abdurrahman Öner) filminde Rabia (Ezgi Mola) ile Dürdane (Ayşenil Şamlıoğlu) arasındaki arkadaşlığı hatırlatır. Bu filmle ilgili Öylecine Bir Aşk sayfasındaki yazıya buradan erişebilirsiniz.

Güven Filmi için Öylesine İsim Önerileri 

  • “Güvenlik Önce Gelir”
  • “Güvenilirlik Sırları”

 

Kar

image

Filmin Künyesi:

KAR | SNOW| Yönetmen: Emre Erdoğdu / Senarist: Emre Erdoğdu / Oyuncular: Hazar Ergüçlü (Müzeyyen), Ozan Uygun (Ali), Halil Babür (Hazerhan), Doğaç Yıldız (Bekir), Nazlı Bulum (Ebru), Arsevi Özkurt (Ferdane), Erhan Sefacı (Kadir), Fulya Aksular (Müzeyyen’in Annesi), Ahmet Cüneyt Yalaz (Mehmet), Nazan Diper (Müzeyyen’in Anneannesi), Serhat Parıl (Mahir), Aytuğ Civan (Rahim) / Türkiye / 2017 / Renkli / 99´

Sinopsis:

Müzeyyen, toplumsal ahlak çizgisinin altında yaşayan genç bir kadındır. Kavgaya, uyuşturucuya bezenmiş hayatını kendine benzeyen arkadaşlarıyla paylaşıyordur. Kardeşi Ali onun varlığını yeni öğrenmiş, onunla tanışmaya Bolu’dan kendi burjuva, başarılı eğitim hayatını yarıda bırakıp Antalya’ya gelmiştir. Meşru çocuk Ali sınanmadığı günahlarla, gayr-i meşru çocuk Müzeyyen ise Ali’nin getirdiği umutla imtihan olacaktır.

Not: Yukarıdaki paragraf Başka Sinema sayfasından alınmıştır.

Öylesine

  • Filmi genel anlamda beğendim. Bir ilk film olarak ise gayet başarılı.
  • Oyunculukları çok başarılı buldum. Festival yarışmalarında toplanan ödüller hak edilmiş.
  • Müzeyyen karakterinde güneyin hırçın sıcaklığı, Ali karakterinde ise kuzeyin narin soğukluğu var.
  • Filmin başında, Ali’yi Bolu’daki bir dağın/tepenin eteğinde görüyoruz. Ali’nin penceresinden bakıldığından huzurdaki oksijen oranı oldukça iyi. Fakat onun Antalya’ya gelişi huzurun bileşimindeki oksijenin azalmasına neden oluyor..
  • Filmin finali bir yandan şaşırtıcı iken bir yandan da beklendik gibiydi.
  • Arafta/çıkmazda kalan karakterler, diyaloglarda çokça yer verilen sokak ağzı/jargonu gibi özellikler açısından bu film“Araf” (Yönetmen: Yeşim Ustaoğlu) filmini de akıllara getiriyor.
  • Bir gençlik filmi olması anlamında “Mavi Dalga” (Yönetmen: Zeynep Dadak, Merve Kayan) filmini de anımsadım.
  • “Kuzey Güney”
  • “Başka Şehrin Çocukları”
  • “Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Mesele”

Sarı Sıcak

image

Filmin Künyesi:

SARI SICAK | Yönetmen: Fikret Reyhan / Senarist: Fikret Reyhan / Oyuncular: Aytaç Uşun (İbrahim), Mehmet Özgür (Necip),  Gökhan Şimşek (İzzet), Cem Zeynel Kılıç, Seher Çuhadar / Türkiye / 2017 / Renkli / 85´

Sinopsis:

Artan endüstrileşmeyle birlikte fabrikaların arasında sıkışıp kalmış bir sebze tarlası ve büyük maddi sorunlarına rağmen geleneksel tarım yöntemlerinde direnip hayata tutunmaya çalışan göçmen bir aile… Ailenin içinde bulunduğu bu duruma rağmen küçük oğul İbrahim, kendisi için farklı bir geleceğin hayallerini kurmaktadır. Oysa bir hayali gerçeğe dönüştürmek ve kaderini kendi ellerine alabilmek o kadar da kolay olmayacaktır.

Not: Yukarıdaki paragraf Başka Sinema sayfasından alınmıştır.

Öylesine

  • Filmi genel anlamda vasat buldum. Bir “ilk film” olarak değerlendirildiğinde ise başarılı.
  • Oyunculuklar başarılı.
  • Tarla ile ilgili çekilen sahneleri (işçilerin sabah traktörle tarlaya getirilmesi, sebze ile dolan torbanın büyük sepete boşaltılması, dolan sepetlerin arabaya yüklenmesi, susayan işçilere tas ile su ikram edilmesi vb. ) oldukça gerçekçi buldum.
  • İbrahim’in filmin hikayesindeki konumunu “Araf” (Yönetmen: Yeşim Ustaoğlu) filmindeki Zehra’nın (Neslihan Atagül) durumuna yakın buldum. Zehra’nın hayatı gönlünü kaptırdığı bir tır şoförü ile değişikliğe uğramıştı. Bu filmde de İbrahim tır şoförü olmaya gönlünü kaptırır ve hayatı değişir.
  • Evin reisi ve tarlanın sahibi Necip’i canlandıran Mehmet Özgür, “Tepenin Ardı” (Yönetmen: Emin Alper) filminde İbrahim’in oynadığı karaktere benzer bir role sahipti.
  • “Tarlanın Ardı”
  • “İpotekli Topraklar Üzerinde”

Kuzu

image

Filmin Künyesi:

KUZU | LAMB | Yönetmen: Yared Zeleke / Oyuncular: Rediat Amare (Ephraïm), Kidist Siyum (Tsion), Welela Assefa (Emama), Surafel Teka (Solomon), Rahel Teshome (Azeb), Indris Mohamed (Abraham) / Etiyopya / 2015 / Renkli/ 94´

Sinopsis:

Etiyopyalı bir çocuk olan Ephraim uzak akrabalarıyla yaşamaya gönderildiğinde çok sevdiği koyununu da yanına alır. Bir gün dayısı, önlerindeki dini bayram için koyunu kurban etmeleri gerektiğini söyler. Bu durum karşısında Ephraim tek arkadaşını kurtarmak ve evine dönmek için elinden gelen her şeyi yapacaktır.

Not: Yukarıdaki paragraf bu sayfadan alınmıştır.

Artılar

  • Güzel bir film olmuş.
  • Filmin yönetimi ve müzikleri başarılı olmuş.
  • Oyunculuklar belirli bir seviyenin üstünde olmuş.

Eksiler

  • Ephraim’in babasından uzunca bir süre haber alınamaması biraz garip olmuş.

Keşif

  • “Alışmak” duygusunu bu filmde pek çok şekilde görebiliyoruz. Annesizliğe, babadan ayrı kalmaya, kıtlığa, kuzusuzluğa… alışmak
  • Yerel motifler filmin içerisinde çok göze batırılmadan eklenmiş.
  • Yerelliği işleme açısından “Timbuktu” (Yönetmen: Abderrahmane Sissako) filmine yakın buldum.
  • Ephraim’in yemek yapmakta başarılı bir çocuk olması “Toast” (Yönetmen: S.J. Clarkson) filmini hatırlattı.
  • “Zürafa” (Yönetmen: Rani Massalha) filminde de bir çocuğun zürafa ile olan dostluğu işlenir.
  • Tsion’un bir kamyoncu ile olan ilişkisi ve sonra da onunla kaçması “Araf” (Yönetmen: Yeşim Ustaoğlu) filmini anımsattı.

Öylesine

  • Bulunamadı.