Kelebekler

image

Filmin Künyesi:

KELEBEKLER | Yönetmen: Tolga Karaçelik / Senarist: Tolga Karaçelik / Oyuncular: Tolga Tekin (Cemal), Bartu Küçükçağlayan (Kenan), Tuğçe Altuğ (Suzan), Serkan Keskin (Muhtar), Hakan Karsak (İmam), Ercan Kesal (Çoban) / Türkiye / 2018 / Renkli / 117´

Sinopsis:

Üç kardeşin yolları yıllar önce ayrılmıştır. Aradan geçen 30 yılın ardından babaları çocuklarını bir araya getirmek ister ve onları Hasanlar Köyü’ndeki evlerine geri çağırır. Kardeşlerden en büyüğü Cemal, onları alır ve nedenini bilmedikleri bir yolculuğa çıkar. Üç kardeş köye gittiklerinde ise babalarının öldüğünü öğrenirler. Babaları, köyün acayipliklerinden biri olan kelebeklerin gelişinde gömülmeyi vasiyet etmiştir. Birbirlerini çok az tanıyan kardeşler köyde kaldıkları süre boyunca yaşadıkları olaylarla kendilerini, birbirlerini ve babalarının kim olduğunu anlamaya çalışır.

Not: Yukarıdaki paragraf Beyazperde sayfasından alınmıştır.

Öylesine

  • Filmi oldukça beğendim. Güzel bir çalışma olmuş.
  • Önceki iki filmi (“Gişe Memuru”, “Sarmaşık”) ile karşılaştırıldığında benim en çok beğendiğim film bu oldu.
  • Senaryodaki absürt mizahı oldukça başarılı buldum. Mizahı elden bırakmadan dramatik açıdan da işlevini yerine getirmiş film.
  • Tüm oyuncu ekibi başarılı. Yan rollerde Muhtar ve İmam karakterleri de iyi iş çıkarmışlar.
  • Filmdeki müzik kullanımını ve tercihini başarılı buldum.
  • Üç kardeşin babaları, anneleri ve geçmişleri ile ilgili belki biraz daha fazla ayrıntı olabilirdi.
  • Filmin içerisinde “Afar” tabelasını ve Serkan Ercan’ı görmek güzeldi. Yönetmenin “Gişe Memuru” filmine bir selamı oldu.
  • Yönetmen Emin Alper’i de kısa da olsa bir rolde görmüş olmak güzel.
  • “Sarmaşık” filminde salyangozlar metaforunu kullanan yönetmen bu filminde de kelebekleri kullanmış.
  • “Beş Yüz Liracık Borç Verir Misin?”
  • “Baba Beni Uzaya Gönder”

Sarı Sıcak

image

Filmin Künyesi:

SARI SICAK | Yönetmen: Fikret Reyhan / Senarist: Fikret Reyhan / Oyuncular: Aytaç Uşun (İbrahim), Mehmet Özgür (Necip),  Gökhan Şimşek (İzzet), Cem Zeynel Kılıç, Seher Çuhadar / Türkiye / 2017 / Renkli / 85´

Sinopsis:

Artan endüstrileşmeyle birlikte fabrikaların arasında sıkışıp kalmış bir sebze tarlası ve büyük maddi sorunlarına rağmen geleneksel tarım yöntemlerinde direnip hayata tutunmaya çalışan göçmen bir aile… Ailenin içinde bulunduğu bu duruma rağmen küçük oğul İbrahim, kendisi için farklı bir geleceğin hayallerini kurmaktadır. Oysa bir hayali gerçeğe dönüştürmek ve kaderini kendi ellerine alabilmek o kadar da kolay olmayacaktır.

Not: Yukarıdaki paragraf Başka Sinema sayfasından alınmıştır.

Öylesine

  • Filmi genel anlamda vasat buldum. Bir “ilk film” olarak değerlendirildiğinde ise başarılı.
  • Oyunculuklar başarılı.
  • Tarla ile ilgili çekilen sahneleri (işçilerin sabah traktörle tarlaya getirilmesi, sebze ile dolan torbanın büyük sepete boşaltılması, dolan sepetlerin arabaya yüklenmesi, susayan işçilere tas ile su ikram edilmesi vb. ) oldukça gerçekçi buldum.
  • İbrahim’in filmin hikayesindeki konumunu “Araf” (Yönetmen: Yeşim Ustaoğlu) filmindeki Zehra’nın (Neslihan Atagül) durumuna yakın buldum. Zehra’nın hayatı gönlünü kaptırdığı bir tır şoförü ile değişikliğe uğramıştı. Bu filmde de İbrahim tır şoförü olmaya gönlünü kaptırır ve hayatı değişir.
  • Evin reisi ve tarlanın sahibi Necip’i canlandıran Mehmet Özgür, “Tepenin Ardı” (Yönetmen: Emin Alper) filminde İbrahim’in oynadığı karaktere benzer bir role sahipti.
  • “Tarlanın Ardı”
  • “İpotekli Topraklar Üzerinde”

Kaygı

image

Filmin Künyesi:

KAYGI | Yönetmen: Ceylan Özgün Özçelik / Senarist: Ceylan Özgün Özçelik / Oyuncular: Algı Eke (Hasret), Özgür Çevik (Mehmet), Selen Uçer (Olcay Terken), Asiye Dinçsoy (Gülay), Kadir Çermik (Baba), Boncuk Yılmaz (Anne), İpek Türktan Kaynak (Teyze), Kerem Kupacı / Türkiye / 2017 / Renkli / 94´

Sinopsis:

Haber kanalında kurgucu olarak çalışan 30’lu yaşlarındaki Hasret uzun süredir aynı kâbusu görmektedir. Tekrarlayan kâbusla aklına bir soru düşer: Annesiyle babası trafik kazasında ölmemiş olabilir mi? Toplumsal bellek ve etki alanları temeline oturan psikolojik gerilim Kaygı, müzisyen anne-babası 20 yıl önce trafik kazasında ölen bir kadının kâbusuyla ilerliyor. Hasret, gerçekle sanrının paslaştığı tekinsiz bir ülkede yaşıyor. Geçmişini hafızasında arıyor.

Not: Yukarıdaki paragraf Başka Sinema sayfasından alınmıştır.

Öylesine

  • Genel olarak filmi beğendim. Bir ilk film olarak gayet başarılı.
  • Senaryo başarılı.
  • Hasret bir nevi kendi hayatını da kurgulamaya çalışıyor. Ya da kurgulanmış hayatını anlamaya çalışıyor.
  • Filmin gerilimli ve karanlık atmosferi “Abluka” (Yönetmen: Emin Alper) filmini hatırlatıyor.
  • Filmin kentsel dönüşümle ilgili ilişkisi “Şimdiki Zaman” (Yönetmen: Belmin Söylemez) filmini hatırlatıyor.
  • “Ablu(Ka)ygı”

Hayal Ülkesi

image

Filmin Künyesi:

HAYAL ÜLKESİ | JAUJA| JAUJA | Yönetmen: Lisandro Alonso / Oyuncular: Viggo Mortensen (Gunnar Dinesen), Viilbjørk Malling Agger (Ingeborg), Ghita Nørby / Arjantin / 2014 / Renkli / 108´

Sinopsis:

Kadim olanlar demiş ki, kim ki dünya cenneti “Jauja”yı bulmaya çalışır, yolda kaybolur… 1882’de, yerli halka karşı soykırım harekâtı sırasında Patagonya’da bir ileri karakoldayız. Danimarkalı yüzbaşı Gunnar Dinesen’in 15 yaşındaki kızı Ingeborg genç bir askere tutulup evden kaçınca, yüzbaşı genç çifti bulmak için tekinsiz düşman bölgesine girmeyi göze almaya karar verir. Lisandro Alonso’nun senaryosunu yazdığı ve profesyonel oyuncularla çalıştığı ilk filmi olan Hayal Ülkesi, bizi zamanın ötesinde, geçmişin kaybolup geleceğin anlamsızlaştığı bir yere götüren yüzbaşının yalnız arayışının hikâyesi. Ünlü oyuncu Viggo Mortensen’in göz dolduran performansıyla emperyalizme dair bilmeceli bir tefekkür.

Not: Yukarıdaki paragraf İKSV sayfasından alınmıştır.

Artılar

  • Filmin görsel dokusu yer yer güzeldi.

Eksiler

  • Genel anlamda zayıf bir film olmuş.
  • Hikaye anlatımında/aktarımında kopukluklar var.
  • Senaryoyu güçsüz buldum.

Keşif

  • Filmin başlarında/ortalarında Gunnar’ın bulduğu oyuncak belki de filmin sonunda kız tarafından göle atılan oyuncaktı.
  • Mağara içerisinde bekleyen ve sonra birden görünür olan kadın karakteri “Tarkan Gümüş Eyer” (Yönetmen: Mehmet Aslan) filmindeki Gosha’yı (Eva Bender) akıllara getirdi.
  • Ötekileştirme teması anlamında “Tepenin Ardı” (Yönetmen: Emin Alper) filmini hatırladım.

Öylesine

  • Bulunamadı.