Yayım tarihi

Yeryüzünün Kraliçesi

image

Filmin Künyesi:

YERYÜZÜNÜN KRALİÇESİ | QUEEN OF EARTH | Yönetmen: Alex Ross Perry / Oyuncular: Elisabeth Moss (Catherine), Katherine Waterston (Virginia), Patrick Fugit (Rich), Kentucker Audley (James), Keıth Poulson (Keith), Kate Lyn Sheil (Michelle) / ABD / 2015 / Renkli/ 90´

Sinopsis:

Babasının ölümü sonrası sevgilisinden ayrılmış olan Catherine kendisini bir anda hayatının karanlık bir noktasında buluverir. Bunalımın kıyısında sürüklenirken, çocukluk arkadaşı Virginia’nın göl kenarındaki kulübesine birlikte bir kaçamak yapma teklifi çekici gelir. Ancak, geçmişin ağırlığı, başka hayaletler ve Virginia’nın orada düşen enerjisi, bu tatilin amacından uzaklaşmasına neden olur çabucak. Yalnız kalan Catherine yavaş yavaş depresyonun ve deliliğin dünyasına tekrar çekilmeye başlar.

Not: Yukarıdaki paragraf !f İstanbul sayfasından alınmıştır.

Artılar

  • Genel anlamda izlemeye değer bir film olmuş.
  • Elisabeth Moss’un oyunculuğu oldukça iyiydi.
  • Diyaloglar başarılı yazılmış.

Eksiler

  • Gerilimi daha iyi vermek için başvurulsa da müzik kullanımında biraz aşırıya kaçılmış.
  • Catherine’nin ve Virginia’nın geçmişlerine dair biraz daha detay olsa daha iyi olabilirdi.

Keşif

  • İki kadının gözlerden uzak bir yerde dinlenmeleri/tatil yapmaları, Catherine’nin daha içine kapanık; Virginia’nın  ise daha özgür olması, yan tarafta oturan erkek bir komşu olması gibi öğeler “Kusursuzlar” (Yönetmen: Ramin Matin) filmini aklıma getirdi.
  • Yakın birini kaybettikten sonra hayata tutunma/onu unutamama, geçmişle hesaplaşma, aşık olmak/sevmek gibi noktalar açısından film bana “Dolunay” (Yönetmen: Şahin Kaygun) yapımını çağrıştırdı.
  • Filmin ruhsal atmosferinde bir Ömer Kavur filmi havası da vardı.

Öylesine

  • “İkibin Yılın Depresifi”
  • “Acı Yüz”
Yayım tarihi

Aaahh Belinda!

image

Filmin Künyesi:

AAAHH BELİNDA! | Yönetmen: Atıf Yılmaz / Oyuncular: Müjde Ar (Serap/Naciye), Yılmaz Zafer (Suat), Macit Koper (Hulusi) / Türkiye / 1986 / Renkli / 100´

Sinopsis:

Serap orta sınıf yaşam biçimini yadırgayan ve geleneksel aile düzeninden uzak durmayı isteyen bir tiyatro oyucusudur. Bir şampuan reklamında sıradan bir ev kadını olan Naciye’yi oynarken, birden gerçek kimliğini yitirip kendini Naciye olarak bulur. Gerçeklik ile fantezi arasında sıkışıp kalan Serap, hapsolduğu şampuan reklamı dünyasından akıl sağlığını yitirmeden kaçmayı başarabilecek midir? Sanat yönetmenliğini Şahin Kaygun’un yaptığı film, sıradan hayatın akışı içinde açtığı kapıyla sosyal gerçeklik ve fanteziyi iç içe geçirerek toplumsal gerçekçi sinema anlatımında bir farklılık arıyor.

Not: Yukarıdaki paragraf İstanbul Modern’in sayfasından alınmıştır.

Artılar

  • Genel anlamda başarılı bir film olmuş.
  • Senaryoyu beğendim.
  • Müjde Ar her zamanki iyi performanslarından birini sergilemiş.

Eksiler

  • Naciye’nin babası ile kavuşup filmin birden mutlu aile formuna dönüşüvermesi biraz aceleci olmuş.

Keşif

  • “Ya yeni bir Seniye bulacağız ya da bu oyunu seneye oynayacağız”, filmden bir replik : )
  • Vasıf Öngören’in “Asiye Nasıl Kurtulur” oyunu pek güzel bir seçim olmuş.
  • Serap ile Suat’ın büyükçe şampuan maketi üzerinden yaptıkları didişme güzeldi.
  • Birçok iyi oyuncuyu bir arada görmek iyiydi.
  • Serap’ın Naciye’ye ve aynı şekilde Naciye’nin Serap’a dönüşme anları çok iyi seçilmiş.
  • Filmde öyle bir an geliyor ki artık Naciye’nin Serap’a dönüş yapıp yapamayacağından emin olmak pek mümkün değil. Film sürprizini gösteriyor bize sonrasında.

Öylesine

  • “Ben O Değilim”
  • “Naciye Nasıl Kurtulur”
  • Ajda Pekkan’ın seslendirdiği “Palavra Palavra” şarkısının sözlerini Belinda’ya uyarlasak ve Naciye/Serap seslendirse nasıl bir şey olur diye düşündüm :  )
    -İnan bana noolur
    Belinda Belinda Belinda 
    -Dinle beni
    Belinda Belinda Belinda 
    -Yalvarırım
    Belinda Belinda Belinda 
    -Yemin ederim
    Belinda Belinda Belinda Belinda Belinda
  • “Aaahh Dunganga!”