Yayım tarihi

Beklenen Şarkı

7 out of 10 stars (7 / 10)

Film ile ilgili künye, özet ve değerlendirmeler aşağıdaki gibidir.

Filmin Künyesi:

Beklenen Şarkı | Yönetmen: Ülkü Erakalın / Senarist: Erdoğan Tünaş, Fuat Özlüer / Oyuncular: Kartal Tibet (Selim Varol), Hülya Koçyiğit (Gül Deniz), Zeynep Tedü (Meral Altunizade), Münir Özkul (Kemani Latif Yanıkyay), Hulusi Kentmen (Selim’in Dedesi, Selim’in Annesinin Babası), Atıf Kaptan (Selim’in Babası), Serpil Gül (Selim’in Annesi), Gülistan Güzey (Gül’ün Annesi), Cenk Er (Osman, Gül’ün Babası), Süha Doğan (Bahri Kaplan), Zeki Tüney (Saz Salonu Sahibi), Muzaffer Yenen (Müzik Okulu Öğretmeni), Mahmure Handan (Dadı), Nermin Özses (Müzik Okulu Hademesi), Talia Saltı (Müzik Okulu Hademesi), Ali Demir (Müzik Okulu Görevlisi), Remziye Fırtına, Handan Adalı, Yaşar Şener (Meyhane Müşterisi), Mustafa Yavuz (Meyhane Müşterisi), Niyazi Gökdere / Türkiye / 1971 / Renkli / 82´ 

Özet:

Filmde, zengin bir erkekle fakir bir kızın engellerle dolu aşkı anlatılır. Selim, babasının isteği üzerine Meral’le nişanlanmıştır. Babasının işleri iyi değildir. Meral varlıklı bir ailenin kızıdır. Selim’in ailesi, bu evlilik sayesinde sıkıntıdan kurtulacaktır. Ancak delikanlı Meral’i sevmemektedir. Nişanlısını okuldan almak için gittiği bir gün Gül’le tanışır. Gül, iyi yetiştirilmiş bir kızdır. Ancak maddi sıkıntı çekmektedirler. Annesini rahat ettirmek için Meral’in öğrenci olduğu okulda hademelik yapmaya başlamıştır. Selim, önce sesinden, sonra güzelliğinden çok etkilenmiştir. Ancak arada babasının gururu ve borçları vardır.

Not: Yukarıdaki paragraf TSA sayfasından alınmıştır.

Öylesine

  • Filmi genel anlamda beğendim.
  • Seslendirilen şarkılar güzel.
  • Filmdeki mekanlardan Müzik Okulu, “Adını Anmayacağım” (Yönetmen: Orhan Elmas) filminde de yer alır.
  • Hülya Koçyiğit’in yine şarkıcı karakterlerini canlandırdığı “Adını Anmayacağım” (Yönetmen: Orhan Elmas) ve “Üç Arkadaş” (Yönetmen: Memduh Ün) filmlerinde de karakterlerin ismi Gül’dür.
  • Yarım kalan bestenin piyano ve kanun eşliğinde, Selim’in Annesi (Piyano) ve Gül’ün Annesi (Kanun) tarafından icra edildiği sahne güzel.
  • Beklenen şarkı/beste: “Gözlerinin İçine Başka Hayal Girmesin” (Söz: Sabih Gözen, Beste: Zeki Müren). Bu arada film aynı isimle 1953 yılında ilk olarak çekilmiş olup başrolde Zeki Müren yer almaktadır.
  • Filmden bir replik: “Şarkınız bende tertemiz duygular uyandırdı.”
  • Filmden bir replik: “Beni üzen, kader çizginin benimkine benzemesi.”
  • Filmden bir replik: “Aslında ikimiz de bu güzel bestenin eksik birer sayfalarıyız.”
  • Hulusi Kentmen için Mümtaz Ener seslendirmesi bu filmde yakışmamış.
  • Selim’in Babası’nın filmden bir anda çıkması biraz tutarsız olmuş.
  • “Yarım Kalan Şarkı”
  • “Beklenen Saadet”

Yayım tarihi

Afife Jale

image

Filmin Künyesi:

AFİFE JALE | Yönetmen: Şahin Kaygun / Oyuncular: Müjde Ar (Afife Jale), Tarık Tarcan (Ziya), Macit Koper (Afife’nin Babası), Alev Sezer (Selahattin Pınar), Gülsen Tuncer (Afife’nin Annesi), Şahika Tekand (Seniha Tepsi) / Türkiye / 1987 / Renkli / 89´

Sinopsis:

Türk, Müslüman kadınlarının sahneye çıkma yasağı olduğu Osmanlı döneminde Afife Jale, sahneye çıkmayı başarmış ilk tiyatro oyuncusudur. Ama sahne ömrü uzun sürmez; çevresinin, devlet otoriterlerinin karşı çıkmaları sonucu sahneden indirilecektir. Tüm zorluklara rağmen mesleğine devam etmek istese de, yoğun baskılar ve yaşadığı ilişkiler sonucu ruh sağlığı bozulur ve yaşamının geri kalanını akıl hastanesinde geçirmek zorunda kalır. Osmanlı dönemi baskıcı rejiminin toplum üzerindeki etkilerine gerçek bir hayat hikayesi üzerinden değinen drama, Şahin Kaygun’un ilk yönetmenlik deneyimidir.

Not: Yukarıdaki paragraf İstanbul Modern’in sayfasından alınmıştır.

Artılar

  • Bir ilk film olarak oldukça başarılı.
  • Müjde Ar çok başarılı bir oyunculuk sergilemiş.
  • Diyalogların edebi yönü çok başarılı. Senaryoya (Selim İleri, Nezihe Araz) edebiyatçı eli değdiği hissediliyor.
  • Sanat yönetimi başarılı.
  • Oyuncu kadrosu başarılı seçilmiş.

Eksiler

  • Filmin görsel atmosferi kimi yerlerde çok karanlıktı. Belki biraz daha ışık kullanılabilirdi o bölümlerde.
  • Afife’nin, ablasının evinden kaçma sahnesi ve sonraki takip kısımlarında biraz kopukluk olmuş.

Keşif

  • Dönemi için aykırı bir kadın sanatçı hikayesi olması anlamında film bana “Violette” (Yönetmen: Martin Provost) filmini hatırlattı.
  • Afife Jale ve Selahattin Pınar birlikteliği pek güzelmiş. Biri sahnede içli oynuyor diğeri ise sahnede içli söylüyor.
  • Filmde bahsi de geçen güzel bir Selahattin Pınar bestesi: “Gözünün Rengini Sordum Kara Sevda Dediler”
  • Filmden pek güzel bir replik: “Mizaçlarımız çarpışıyor, sevgimiz değil”
  • Afife ile Ziya’nın karşılıklı oynadığı birçok sahnede kamera onları uzaktan çekiyor. Ve perdeye yansıyanlar sanki bir tabloya dönüşüyor.
  • Filmden güzel bir replik daha: “Bu ev de bana benziyor, hazin bir dekor gibi”
  • Selahattin Pınar’ın, misafiri ile meşk yaparken Afife’den cacık yapmasını istemesi; Afife’nin soğan doğrarken ayrılmak istemeye karar vermesi hayatın gerçeklerine dokunur gibiydi biraz : )
  • Afife’nin film boyunca kurduğu cümlelerdeki o garip hava, derinlik sanki  hayatı boyunca bir tiyatro oyununda yer alıyormuş hissi veriyor.
  • Filmden bir replik : “Hep drama oynamak isterdim oysa şimdi her akşam komedi oynuyorum hayatım drama”
  • Tarık Tarcan filmde çok fazla gözükmese de önemli bir katkı sağlamış.
  • Müjde Ar’ın siması, duruşu kimi sahnelerde ünlü ressam Frida Kahlo’ya çok benziyor.
  • Bir dönem filmi olmasının da etkisiyle geçmişle ilgili güzel ayrıntılar veriyor film.
  • Mezarlığın yanından geçilen bir sahnede Afife Jale tiyatro oynaması ile ilgili önüne çıkan engellerden mütevellit duygularla şöyle diyor: “Ölüler bile daha az korkutucudur” 

Öylesine

  • “İki Reddedilmiş Bir Olursa Tiyatro Seyran Olur”