Günübirlik Sevgili

image

Filmin Künyesi:

GÜNÜBİRLİK SEVGİLİ | LOVER FOR A DAY | L’AMANT D’UN JOUR | Yönetmen: Philippe Garrel / Senarist: Jean-Claude Carrière, Caroline Deruas-Garrel, Philippe Garrel, Arlette Langmann / Oyuncular: Eric Caravaca (Gilles), Esther Garrel (Jeanne), Louise Chevillotte (Ariane), Paul Toucang (Matéo) / Fransa / 2017 / Siyah-Beyaz / 76´

Sinopsis:

Fransız sinemasının en saygın isimlerinden Philippe Garrel yine aşkın ve âşıkların gizemli girdabına dalarak karmaşık ilişkileri ele alıyor; siyah-beyaz romantik filmin odak noktasında Garrel’in kızı Esther’in canlandırdığı, sevgilisinden ayrılan genç öğrenci Jeanne yer alıyor. Aşk acısı çeken Jeanne, üniversitede felsefe hocası olan babasının yanına taşınır. Evde ilk karşılaştığı, babasının yeni kız arkadaşı Ariane’dır. Ariane, Jeanne’la yaşıt, üstelik babasının öğrencisidir. Aynı evde farklı aile dinamikleriyle aşk ilişkisi çakışınca ortaya yönetmen Garrel’in alametifarikası, bir yanıyla komik bir yanıyla trajik insani durumlar ortaya çıkar.

Not: Yukarıdaki paragraf Film Ekimi sayfasından alınmıştır.

Öylesine

  • Filmi genel anlamda beğendim.
  • Oyunculuk performansları başarılı.
  • Siyah-Beyaz renk kullanılması güzel bir tercih olmuş.
  • Sade bir hikayeye sahip film sade bir senaryo ile harmanlanmış.
  • Ariane karakterini bir başka Fransız filmi “Genç ve Güzel” (Yönetmen: François Ozon) deki Isabelle (Marine Vacth) karakterine yakın buldum.
  • Louise Chevillotte’nin simasını ve tavırlarını Hale Soygazi’ye yakın buldum.

Genç ve Güzel

image

Filmin Künyesi:

GENÇ VE GÜZEL | YOUNG & BEAUTIFUL | JEUNE & JOLIE | Yönetmen: François Ozon / Oyuncular:  Marine Vacth, Geraldine Pailhas, Frederic Pierrot, Fantin Ravat, Johan Leysen, Charlotte Rampling  / Fransa  / 2013 / DCP / Renkli / 95’

Sinopsis:
En son İstanbul Film Festivali’nde ve ardından vizyonda izlediğimiz Evde ile formunu hiç kaybetmediğine tanık olduğumuz François Ozon, Cannes Film Festivali’nde prömiyerini gerçekleştiren Genç ve Güzel ile Altın Palmiye için yarıştı. “4 mevsim ve 4 şarkıyla 17 yaşındaki bir kızın çağdaş portresi” olarak tanımladığı son filminde Ozon, Buñuel’in meşhur Gündüz Güzeli filmini çağrıştıran bir öyküyü ele alıyor. Filmin merkezindeki Isabelle, ergenlikten henüz çıkmıştır ve cinsel uyanışıyla aşk arayışını bir fahişe olarak yaşamayı tercih eder. Beden, ergenlik, aile ve cinsellik kavramlarını tartışmaya açan filmde geçen her bir mevsime bir Françoise Hardy şarkısı eşlik ediyor.

Artılar

  • “Isabelle” rolünde Marine Vacth ve annesi “Sylvie” rolünde Géraldine Pailhas oyunculukları başarılı.

Eksiler

  • Yakın zamanda izlediğim yönetmenin  “Başka Bir Evde” filminden sonra çıta biraz düşmüş sanki.

Keşif

  • Isabelle’in fahişelik yapması “kadın bedeninin metalaştırılması” konusunu düşündürürken; Isabelle’in fahişeliğe başlangıç serüveni ve erkeklere yaklaşımı acaba onun da “erkek bedenini metalaştırması” olarak yorumlanabilir mi diye düşündüm.
  • Isabelle ile ölümüne neden olduğu “Georges” (Johan Leysen)  karakterinin eşinin aynı otel odasında bulundukları sahne güzel ve önemli. Yatakta yan yana uzandıkları bölümde birbirlerine bakmaktadırlar. Isabelle karşı tarafta kendi yaşlılığını; Georges’un eşi de Isabelle’de kendi gençliğini görüyordur belki de.
  • Kimi açılardan “Uyuyan Güzel” (Yön: Julia Leigh) filmini çağrıştırdı
  • Isabelle kendi yaşıtındaki erkeklere karşı bir “aşk suçu” işliyor sanki. Çünkü yaşıtlarıyla cinsel birliktelik yaşadıktan sonra onlardan ayrılıyor.

Öylesine

  •  Isabelle için Teoman’dan geliyor: “Daha On Yedi”.
  • “Akşamüstü Güzeli”.